יישום תיאוריית השינוי - تطبيق نظرية التغيير

 

نظرية التغيير للحراك، التي كتبها وصادق عليها عضوات وأعضاء الحراك، هي الوثيقة التي تفصّل مبادئ الحراك السياسية، والتي يُحدَّد بموجبها كل نشاط سياسي. نظرًا لكونها نظرية مركزية ولضرورة تنفيذها، تم اتخاذ القرارات التالية:

  • على سكرتارية الحراك تقع مسؤولية تنفيذ نظرية التغيير على المستوى القطري.

  • قيادات الحلقات هي المسؤولة عن تنفيذ نظرية التغيير داخل الحلقة المحلية.

  • بحال كان هناك ادعاء في الحراك أن نشاطًا معينًا لا يلائم نظرية التغيير، على السكرتارية إجراء حوار مع الحلقة المحلية/ الأعضاء المعنيين حول النشاط، وأن تحاول عرض الادعاءات المذكورة أمامهم، وأن يفكروا معًا بكيفية ملاءمة النشاط لنظرية التغيير.

  • في حال تم الادعاء أن نشاطًا معينًا:

    • عنصريًا أو مسيئًا تجاه فئة معينة

    • تهمّش أو تقصي أعضاء في الحراك

تقع على السكرتارية مسؤولية فحص هذه الادعاءات. إذا وجدت السكرتارية أن هذه الادعاءات صحيحة، لها الحق أن تعلن أن النشاط لن يتم في إطار "نقف معًا" وأنه لن يحظى بدعم الحراك، كذلك بما يتعلق بالموارد (هذا على ضوء الفهم أنه لا يجوز للحراك أن يمنع الأفراد من تنفيذ النشاط نفسه، لكن باستطاعته أن يقرر عدم تنفيذه أو دعمه في إطاره).

תיאוריית השינוי של התנועה, אשר נכתבה ואושרה על ידי חברי וחברות התנועה, היא המסמך המפרט את העקרונות הפוליטיים של התנועה, ושמולו נקבעת כל פעולה פוליטית. מתוך מרכזיותה של תיאוריית השינוי וחשיבות יישומה התקבלו ההחלטות הבאות:

 

  • למזכירות התנועה ישנה אחריות על יישום תאוריית השינוי של התנועה ברמה הארצית.

  • להנהגות המעגלים ישנה אחריות על יישום תאוריית השינוי במעגל המקומי.

  • במידה ועולה טענה בתנועה כי פעולה מסוימת אינה עומדת בתיאוריית השינוי של התנועה, תנהל מזכירות התנועה דיאלוג עם המעגל המקומי/החברים הרלוונטיים אודות הפעולה, בניסיון לשקף להם את הטענות ולחשוב יחד כיצד אפשר להתאים את הפעולה לתאוריית השינוי. 

  • במידה ועולה טענה כי פעולה מסוימת הינה:

    • גזענית או פוגענית כלפי קבוצת אוכלוסיה מסוימת

    • מדירה חברות/חברי תנועה

על מזכירות התנועה חלה האחריות לבחון טענות אלו. אם המזכירות תמצא כי הן נכונות, היא רשאית להודיע כי הפעולה לא תיערך תחת המסגרת של עומדים ביחד ולא תזכה לתמיכת התנועה, כולל מבחינת משאבים (זאת, לאור ההבנה כי אין אפשרות למנוע מאנשים לבצע את הפעולה עצמה, אך ניתן לקבוע כי היא אינה נערכת במסגרת התנועה ואינה זוכה לתמיכתה).